Skip to Content

03 · Design

Goed kijken

Over de driehoek van Vitruvius, de schil van abstractie, licht dat schaduw maakt — en de kunst om lang naar één letter te kijken.

Een lange plank met identieke platenhoezen, waarvan er één iets naar voren is getrokken

De driehoek van Vitruvius

Stevig, bruikbaar, mooi — en alle drie tegelijk.

Vitruvius schreef het tweeduizend jaar geleden op voor gebouwen: het moet staan, het moet dienen, en het moet mooi zijn. Superdeluc gebruikt die driehoek als meetlat voor alles wat hij maakt — een proces, een organisatie, een avond, deze site — en weigert er een hoek van af te snijden.

Firmitas

Stevig. Het klopt structureel; het valt niet om als je ertegen leunt.

Utilitas

Bruikbaar. Het dient waarvoor het is gemaakt, zonder gebruiksaanwijzing.

Venustas

Mooi. Het geeft rust, en mensen willen het hebben.

Vooral de derde hoek sneuvelt makkelijk. Een oplossing die structureel klopt maar mensen niet meekrijgt, is niet af. Vandaar vier vragen bij elk vraagstuk:

Werkt het? Snappen mensen het? Geeft het rust? Ontstaat er eigenaarschap?

De schil van abstractie

In- en uitzoomen zonder je plek te verliezen.

Om elk onderwerp zit een schil van abstractie: hoe verder je inzoomt, hoe meer detail; hoe verder je uitzoomt, hoe abstracter het wordt. Goed kijken is het vermogen om langs die schil te bewegen — eromheen draaien, het geheel zien samenhangen, of alleen naar de kern kijken — zonder je plek op de kaart kwijt te raken.

En wie kijkt, kijkt nooit leeg. Iedereen neemt een rugzak vol referenties mee en interpreteert vanaf zijn eigen niveau. Daarom mag ieder reageren op het abstractieniveau dat hem past: ergens tussen één en tien vindt iedereen een aangrijpingspunt.

The Architecture of Abstraction: How We Find Order in Chaos? — XenoSphere Originals. Het filmpje dat Superdeluc erbij pakt als hij dit moet uitleggen.

Licht en schaduw

Elke lichtbron maakt een schaduw.

Zet een object op tafel. Belicht het van links en je ziet vorm en textuur; van achteren en er blijft een silhouet over; van boven en het lijkt zwaarder dan het is. Het object veranderde niet, de lichtbron wel. Zo werken perspectieven — en wie een perspectief kiest, kiest tegelijk wat onzichtbaar wordt. Dat is geen fout van het perspectief; het is de prijs ervan.

De beeldtaal komt van de fotograaf Peter Ruting, die stillevens maakte van flessen, stenen en stukjes hout in pasteltinten, vaak met één rood balletje als enige kleur. Hetzelfde object, een andere wereld eromheen. Het object komt eerst, het idee daarna.

Concreet boven abstract

Een abstractie heeft één ophaalroute. Een beeld heeft er tien.

Vandaar dat deze site liever iets laat zien dan uitlegt: één ijsje, één kleur, drie tinten. Het mooie zit in wat je bijna niet ziet, en leegte is niet niets.

Een vel papier met één letter a, een potlood ernaast

Open keuken

Hoe deze site in elkaar zit

Geen moodboard van andermans werk, maar de keuzes zelf. Eén kleur die alles draagt, twee letters, één ijsje, veel lucht.

Kleur

Koraal, precies #FF785F en niet een tint ernaast. Beeld in drie tinten van die ene kleur; de rest is inkt en papier.

Koraal#FF785F
Rood#8C2A1C
Inkt#2E1414
Papier#FFF4E6

Letter

Lobster voor wat moet zingen. Montserrat voor alles wat je leest.

Superdeluc

Montserrat — Aa Bb Cc 0 1 2 3. Rustig, breed, zonder poespas.

Ijsje

Leest de krant, laat een poepje achter. De enige grap die de site zichzelf toestaat.

Het ijsje, klein in het midden van een koraalkleurig vlak, leest de krant

Raster

Drie hoofdstukken, genummerd. Dunne lijnen. Veel lucht.

01Muziek
02Filosofie
03Design