03 · Design
Goed kijken
Over de driehoek van Vitruvius, de schil van abstractie, licht dat schaduw maakt — en de kunst om lang naar één letter te kijken.
De driehoek van Vitruvius
Stevig, bruikbaar, mooi — en alle drie tegelijk.
Vitruvius schreef het tweeduizend jaar geleden op voor gebouwen: het moet staan, het moet dienen, en het moet mooi zijn. Superdeluc gebruikt die driehoek als meetlat voor alles wat hij maakt — een proces, een organisatie, een avond, deze site — en weigert er een hoek van af te snijden.
Firmitas
Stevig. Het klopt structureel; het valt niet om als je ertegen leunt.
Utilitas
Bruikbaar. Het dient waarvoor het is gemaakt, zonder gebruiksaanwijzing.
Venustas
Mooi. Het geeft rust, en mensen willen het hebben.
Vooral de derde hoek sneuvelt makkelijk. Een oplossing die structureel klopt maar mensen niet meekrijgt, is niet af. Vandaar vier vragen bij elk vraagstuk:
Werkt het? Snappen mensen het? Geeft het rust? Ontstaat er eigenaarschap?
De schil van abstractie
In- en uitzoomen zonder je plek te verliezen.
Om elk onderwerp zit een schil van abstractie: hoe verder je inzoomt, hoe meer detail; hoe verder je uitzoomt, hoe abstracter het wordt. Goed kijken is het vermogen om langs die schil te bewegen — eromheen draaien, het geheel zien samenhangen, of alleen naar de kern kijken — zonder je plek op de kaart kwijt te raken.
En wie kijkt, kijkt nooit leeg. Iedereen neemt een rugzak vol referenties mee en interpreteert vanaf zijn eigen niveau. Daarom mag ieder reageren op het abstractieniveau dat hem past: ergens tussen één en tien vindt iedereen een aangrijpingspunt.
The Architecture of Abstraction: How We Find Order in Chaos? — XenoSphere Originals. Het filmpje dat Superdeluc erbij pakt als hij dit moet uitleggen.
Licht en schaduw
Elke lichtbron maakt een schaduw.
Zet een object op tafel. Belicht het van links en je ziet vorm en textuur; van achteren en er blijft een silhouet over; van boven en het lijkt zwaarder dan het is. Het object veranderde niet, de lichtbron wel. Zo werken perspectieven — en wie een perspectief kiest, kiest tegelijk wat onzichtbaar wordt. Dat is geen fout van het perspectief; het is de prijs ervan.
De beeldtaal komt van de fotograaf Peter Ruting, die stillevens maakte van flessen, stenen en stukjes hout in pasteltinten, vaak met één rood balletje als enige kleur. Hetzelfde object, een andere wereld eromheen. Het object komt eerst, het idee daarna.
Concreet boven abstract
Een abstractie heeft één ophaalroute. Een beeld heeft er tien.
Vandaar dat deze site liever iets laat zien dan uitlegt: één ijsje, één kleur, drie tinten. Het mooie zit in wat je bijna niet ziet, en leegte is niet niets.
Open keuken
Hoe deze site in elkaar zit
Geen moodboard van andermans werk, maar de keuzes zelf. Eén kleur die alles draagt, twee letters, één ijsje, veel lucht.
Kleur
Koraal, precies #FF785F en niet een tint ernaast. Beeld in drie tinten van die ene kleur; de rest is inkt en papier.
#FF785F#8C2A1C#2E1414#FFF4E6Letter
Lobster voor wat moet zingen. Montserrat voor alles wat je leest.
Superdeluc
Montserrat — Aa Bb Cc 0 1 2 3. Rustig, breed, zonder poespas.
Ijsje
Leest de krant, laat een poepje achter. De enige grap die de site zichzelf toestaat.

Raster
Drie hoofdstukken, genummerd. Dunne lijnen. Veel lucht.